تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 493

مساهمون:

ص٤٩٣
با توجّه به آنچه گذشت ، چنان كه شخصى خودش را فرستاده خدا معرّفى كند و نبوّت خود را ، به نحوى از انحا ، در محضر پديد آورنده جهان ، مطرح سازد و نبوّت او را نه تنها توده مردم ، بلكه حتّى اهل علم بپذيرند و خداى متعال ، ادّعاى او را در برابر مردم به طريقى روشن باطل نسازد ، چنين سكوتى ، شهادت عملى و تقرير و تأييدى است بر درستى و حقانيّت ادّعاى او .

گواهى دادن خدا بر نبوّت پيامبر اسلام

خداوند متعال ، چه راهى براى گواهى دادن به پيامبرى پيامبر اسلام به كار گرفت ؟ اكنون كه مفهوم گواهى دادن خداى متعال روشن شد ، لازم است ببينيم كه خداوند متعال براى تصديق و تأييد نبوّت پيامبر اسلام ، كدام يك از راه‌هاى پيش گفته را به كار گرفته است . با ملاحظه سيره پيامبر اسلام ، معلوم مىشود كه خداى متعال ، درستى و حقانيّت نبوّت آن بزرگوار را به هر چهار طريق ياد شده ، تأييد كرده و به واسطه اين راه‌ها بر پيامبرى او گواهى داده است .