تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
1914 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نشانه دوستى خدا ، دوست داشتن ياد خداست و نشانه دشمنى با خدا ، دشمنى با ياد خداست . 1915 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " جوشن كبير " : اى همدمِ ياد كنندگانت ! 1916 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " جوشن كبير " : اى همدمِ كسى كه همدمى ندارد !

6 / 4 پرهيز از دنيا

1917 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه خدا ، بنده‌اى را دوست بدارد ، او را از دنيا مىپرهيزانَد ، همان گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مىپرهيزانَد . 1918 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، دنيا را هم به كسى مىدهد كه دوست دارد و هم به كسى كه دوست ندارد ؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد ، نمىدهد . پس هر كه خداوند به وى دين داده ، دوستش داشته است .

6 / 5 مبتلا شدن به بلاى بزرگ

1919 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه خداوند عز و جل بنده‌اى را دوست بدارد ، او را به گرفتارى و مصيبتى بزرگ ، مبتلا مىكند . پس اگر آن بنده راضى گشت ، بهره‌اش نزد خداوند ، رضايت است و اگر ناخشنود گشت ، بهره‌اش نزد خداوند ، ناخشنودى است . 1920 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بزرگىِ پاداش ، همراه بزرگىِ بلاست . خداوند ، هر گاه مردمى را دوست بدارد ، مبتلايشان مىكند . پس هر كه خشنود گشت ، بهره‌اش خشنودى است و هر كه ناخشنود گشت ، بهره‌اش ناخشنودى است .