در نتيجه ، آسمانيان دوستش مىدارند . آن گاه ، زمينه مقبوليت او در زمين فراهم مىشود .
1910 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه خداوند ، بندهاى را دوست بدارد ، محبّتش را در دلهاى فرشتگان مىافكند و هر گاه بندهاى را دشمن بدارد ، دشمنىاش را در دلهاى فرشتگان و سپس در دلهاى انسانها مىافكند .
1911 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : محبّت از خداست و از آسمان فرو افتاده است . از اين رو ، هر گاه خداوند عز و جل بندهاى را دوست بدارد ، به جبرئيل مىگويد : " من ، فلانى را دوست دارم " .
پس جبرئيل ندا مىكند : خداوند عز و جل فلانى را دوست دارد . پس دوستش بداريد .
پس از آن ، محبّتش را به سوى زمين فرود مىآورد .
1912 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه خداوند ، بندهاى از امّتم را دوست بدارد ، محبّتش را در دلهاى برگزيدگانش و در جانهاى فرشتگان و ساكنان عرشش مىافكند تا دوستش بدارند . چنين كسى ، به حقيقت ، دوستدار است . خوشا به حالش ! او در روز قيامت ، نزد خداوند ، حقّ شفاعت دارد .
6 / 3 انس با خدا
1913 . الدعوات : و از او ( يعنى پيامبر خدا ) است [ كه گفت : ] پروردگارا ! دوست داشتم بدانم كدام بندهات را دوست مىدارى ، تا دوستش بدارم .
خداوند فرمود : " هر گاه ديدى بندهاى بسيار مرا ياد مىكند ، [ بدان كه ] من به او اجازه ياد خود را دادهام و من ، او را دوست دارم ؛ امّا هر گاه ديدى بندهام مرا ياد نمىكند ، [ بدان كه ] من او را از آن باز داشتهام و من ، او را دشمن مىدارم " .