تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
بر آنان چيره گشتند و زمانى طولانى ، آنها را كُشتند . سپس خداوند ، جوانانى را فرستاد و آنان به سرزمين پدرانشان هجرت نمودند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند . « 1 » 1531 . الطرائف به نقل از محمّد بن على مكّى ، با اسناد خود : مردى به حضور پيامبر صلى اللّه عليه و آله رسيد و پيامبر صلى اللّه عليه و آله به او فرمود : " درباره شگفت‌آورترين چيزى كه ديده‌اى ، به من خبر بده " . گفت : قومى را ديدم كه با مادران و دختران و خواهرانشان ازدواج مىكردند . وقتى به آنان گفته شد : " چرا چنين مىكنيد ؟ " ، گفتند : اين را خداى متعال بر ما حُكم و تقدير نموده است . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " به زودى ، در ميان امّت من نيز كسانى مثل آنان سخن مىگويند . آنان ، مجوس امّت من‌اند " .

3 / 4 نكوهش قدريّه

1532 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه براى آنان در اسلام ، بهره‌اى نيست : مُرجِئه « 2 » و قَدَريّه . 1533 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه روز رستاخيز ، شفاعتم شامل آنها نمىگردد : مرجئه و قدريّه . 1534 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه در حوض [ كوثر ] بر من وارد نمىشوند و به بهشت ، داخل نمىگردند : قدريّه و مُرجِئه .
هامش
( 1 ) در بحار الأنوار به جاى " غبر آبائهم . . . " آمده است : " غير آبائهم فقاتلتهم فقتلوه ؛ آنان به جانب غير پروردگارشان كوچيدند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند . ظاهراً ضمير مفعولى قتلوه ، " هم " باشد . ( 2 ) مُرجِئه ، گروهى از مسلمانان‌اند كه معتقدند گناه ، در صورت داشتن ايمان ، ضررى ندارد ، چنان كه طاعت همراه با كفر ، بىفايده است . دليل " مرجئه " ناميده شدن اينان ، اين است كه معتقدند خداوند ، كيفر گناهشان را به تأخير انداخته است . " إرجاء " به معناى " به تأخير انداختن " است . براى آگاهى از عقايد مرجئه ، مراجعه كنيد به كتاب مقالات تاريخى ، نوشته آقاى رسول جعفريان ، مقاله " مرجئه ، تاريخ و انديشه " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 175 | محمد الريشهري