و التّباؤس .
خداوند دوست دارد هنگامى كه به كسى نعمتى داد ، اثر آن در او آشكارا ديده شود و خدا از فقر و اظهار فقر بيزار است .
2289 . انّ للطّاعم الشّاكر من الأجر مثل ما للصّائم الصّابر .
پاداش كسى كه غذا مىخورد و سپاس مىگويد ، مانند پاداش روزه دار صبر كننده است .
2290 . ثلاث من كنّ فيه آواه اللّه فى كنفه و نشر عليه رحمته و أدخله جنّته : من اذا أعطي شكر و اذا قدر غفر و اذا غضب فتر .
سه چيز در هر كس باشد ، خدا او را در پناه خود قرار مىدهد و رحمتش را بر او مىگستراند و وارد بهشت مىسازد : كسى كه اگر عطا ديد ، سپاس بگويد و وقتى قدرت يافت ، در گذرد و وقتى به خشم آمد ، آسان بگيرد .
2291 . الطّاعم الشّاكر بمنزلة الصّائم الصّابر .
كسى كه غذا مىخورد و سپاس مىگويد ، مانند روزه دار صابر است .
2292 . عجبت للمسلم اذا أصابته مصيبة احتسب و صبر و اذا أصابه خير حمد اللّه و شكر .
از مسلمان در تعجبم كه وقتى مصيبتى به او مىرسد ، صبر مىكند و چون خيرى به او مىرسد ، شكر خدا را به جا مىآورد .
2293 . قليل تؤدّى شكره خير من كثير لا تطيقه .
اندكى كه شكر آن بگويى ، بهتر از بسيارى است كه تاب آن را نداشته باشى .
نهج — صفحة 460
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٤٦٠