دنيا : الدّنيا
1687 . انّ اللّه تعالى لم يخلق خلقا هو أبغض اليه من الدّنيا و ما نظر اليها منذ خلقها بغضا لها .
خداى متعال آفريدهاى كه نزد او مبغوضتر از دنيا باشد ، نيافريده است و از بس با آن دشمن است ، از زمان آفرينش ، به آن نگاه نكرده است .
1688 . من يتزوّد فى الدّنيا ينفعه فى الآخرة .
كسى كه از دنيا توشه بردارد ، در آخرت به او سود مىدهد .
1689 . الدّنيا حلوة خضرة فمن أخذها بحقّه بورك له فيها و ربّ متخوّض فيما اشتهت نفسه ليس له يوم القيامة الّا النّار .
دنيا شيرين و سر سبز است . پس هر كس به حق ، از آن بهره بگيرد ، بر او مبارك باشد و چه بسيار كسانى كه در خواهشهاى خود فرو مىروند و در قيامت ، نصيبى غير از آتش جهنم ندارند .
1690 . ما ينتظر أحدكم من الدّنيا الّا غنى مطغيا أو فقرا منسيا أو مرضا مفسدا أو هرما مفنّدا أو موتا مجهزا .
از دنيا چه انتظارى داريد ، غير از بىنيازىاى كه طغيان مىآورد يا نيازى كه فراموشى مىآورد يا بيمارىاى كه فساد مىآورد يا پيرىاى كه زبونى مىآورد يا مرگى كه به سرعت از پا در مىآورد .
1691 . انّ اللّه تعالى جعل ما يخرج من ابن آدم مثلا للدّنيا .
خداى متعال چيزى را كه از انسان بيرون مىآيد ، مثال دنيا قرار داده است .