518 . ليس الإيمان بالّتّمني لكن هو ما وقر في القلب و صدّقة العمل .
ايمان داشتن ، به آرزو كردن نيست ، بلكه ايمان در قلب جاى دارد و عمل ، آن را تصديق مىكند .
519 . ليس بمؤمن مستكمل الإيمان من لم يعدّ البلاء نعمة و الرّخاء مصيبة .
هر كس بلا را نعمت و فراوانى را مصيبت نداند ، ايمانش كامل نيست .
520 . لا يستكمل أحدكم حقيقة الإيمان حتّى يخزن لسانه .
هيچيك از شما حقيقت ايمان را كامل نمىكند ، مگر آن كه زبان خود را نگه دارد .
521 . لا يقبل إيمان بلا عمل و لا عمل بلا إيمان .
ايمان بدون عمل و عمل بدون ايمان ، پذيرفته نمىشود .
522 . من سرّه أن يجد طعم الإيمان فليحبّ المرء لا يحبّه الّا للّه تعالى .
هر كس دوست دارد كه شيرينى ايمان را بچشد ، ديگران را فقط براى خدا دوست بدارد .
523 . من أحبّ للّه و أبغض للّه و أعطى للّه و منع للّه فقد استكمل الإيمان .
هر كس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد و براى خدا عطا كند و براى خدا منع كند ، به كمال ايمان رسيده است .
524 . لو كان الإيمان بالثّريّا تناوله رجال من فارس .
اگر ايمان در ستارهء ثريا بود ، مردانى از سرزمين فارس به آن مىرسيدند .
نهج — صفحة 111
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص١١١