متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 851

اورمزد پسر نرسى « 1 » پادشاهى اورمزد پسر نرسى نُه سال بود « 2 » چون اورمزد بزرگ بر تخت بنشست ، ديگر چنگال گرگ از نخچير كوتاه گشت . اورمزد گيتى را بىهيچ بيمى نگاه داشت و كردار اهريمنى را نهان ساخته بود . در آغاز شاهى ، نخست بر كردگار توانا و دانا و پروردگارى آفرين كرد كه شب و روز و آسمان و كيوان و بهرام و خورشيد را بيآفريد . پروردگارى كه پيروزى و فرّهى و دادگرى و تاج شاهنشاهى از اوست . آنگاه گفت : هميشه دل ما پر از داد و دل زيردستانمان شاد بادا . بدان كه فرومايه ستايش نيابد . پس تا مىتوانى پيرامون فرومايگان مگرد . با مرد بدخواه نيز به سگالش منشين و به نيكى بگراى . هر كسى كه از بخشش پروردگار جوياى سپاس باشد ، يزدان بخشنده او را يزدان شناس نخواند . ستايندهء ناسپاس را نيز سزاوار باشد كه به چيزى نشمارند . مردمى كه سخت و بيش از اندازه كار مىكنند ، پيوسته هراسان هستند كه كسى ايشان را دوستدار نباشد . اگر