باشد بر سيئات ايشان .
و از ابو حمزهء ثمالى روايت است كه فرمود : كه من در مجلس شريف حضرت امام زين العابدين عليه السلام بودم كه دو مرد آمدند از اهل عراق نزد آن سرور و گفتند :
يابن رسول اللَّه ما را خبر ده از تفسير اين آيه ، حضرت امام زين العابدين عليه السلام فرمود : اى اهل عراق آيا شما بر آنيد كه اين آيه در شأن امّت محمّد صلى الله عليه و آله نازل شده ، پس بر شما لازم باشد كه همهء امّت در جنّت باشند .
چون من از آن پيشواى دين اين سخن شنيدم گفتم : يابن رسول اللَّه پس اين آيه در حقّ چه كسان نازل شده ؟ آن حضرت فرمودند : نزلت واللَّه فينا أهل البيت ، نزلت واللَّه فينا أهل البيت ، نزلت واللَّه فيما أهل البيت . يعنى سه بار تكرار فرمود كه به خدا سوگند كه اين آيه در حقّ ما اهل بيت نازل شده .
پس پرسيدم كه يابن رسول اللَّه از ذرّيهء على بن ابى طالب عليه السلام آن كه ظالم نفس خود است چه كس است ؟ فرمود : كسى است كه سيّئه و حسنهء او يكسان باشد ، و هيچ يك بر ديگرى غالب نباشد .
پس پرسيدم كه يابن رسول اللَّه مراد از مقتصد ايشان چه كس است ؟ فرمود :
كسانى كه در منازل خود به عبادت ملك علّام مشغول باشند ، و در خانهها به ذكر تلاوت كتاب اللَّه اوقات خود صرف كند تا روزى كه مرگ بر ايشان در رسد .
آن گه گفتم : يابن رسول اللَّه مراد از سابقات چه كسانند ؟ فرمود : ايشان آناناند كه في سبيل اللَّه مجاهده كنند ، و مردم را به راه راست دعوت نمايند ، چون اميرالمؤمنين على بن ابى طالب و ذرّيهء او كه اهل عصمتاند « 1 » .
و به روايت ديگر از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه اين آيه در
هامش
( 1 ) معانى الأخبار صدوق ص 105 ح 3 ، البرهان 6 : 367 ح 9 .