طبقهء نخست از فقيهان تابعى كوفه
- 1 - علقمه
ابو شبل علقمة بن قيس بن عبد الله .
علقمه نخعى ، عموى اسود و عبد الرحمن پسران يزيد بن قيس و خالوى ابراهيم نخعى است . به گفتهء ابو اسحاق ، علقمه در سال شصت و دو ( 62 ) وفات يافته و به منقول از رجال شيخ او و برادرش ، ابىّ بن قيس ، كه هر دو از اصحاب على ( ع ) بوده در جنگ « صفّين » به شهادت رسيدهاند « 1 » » .
قابوس بن ابى ظبيان ، بنقل ابو اسحاق ، اين مضمون را گفته است :
« ابىّ را گفتم : چه گونه است كه تو مسائل دينى و فقهى را از اصحاب پيغمبر ( ص ) نمىپرسى و از علقمه سؤال مىكنى ؟ گفت : فرزندم ! بدان كه اصحاب پيغمبر ( ص ) نيز به او مراجعه و از او سؤال مىكردند »
هامش
« 1 » عين عبارت رجال شيخ در « اصحاب على » چنين است : « علقمة بن قيس قتل بصفين و اخوه ابى بن قيس » اين عبارت كه صريح است در قتل علقمه در صفين و ظاهر است در قتل برادرش ابى نيز در آنجا ، مخالف است با همه اقوالى كه خطيب در تاريخ و برخى ديگر در كتب خود آوردهاند چه بحسب اين اقوال ، زنده بودن علقمه تا سال شصت و يك مورد اتفاق است و چون كشته شدن ابى هم در صفين مورد اتفاق است شايد حرف « واو » در رجال شيخ پيش از كلمه « اخوه » سهوى از ناسخ باشد .