علقمه و برادرش ابىّ در جنگ « صفين » ركاب على ( ع ) و از اصحاب او بودهاند . علقمه در آن جنگ يك پاى خود را از دست داده و برادرش ، ابىّ ، شهادت يافته و به گفتهء خطيب ، در جنگ نهروان هم علقمه با على ( ع ) بوده و شمشيرش از خون خوارج رنگين .
كشّى ، بنقل « قاموس الرجال » گفته است : « و كان الحارث اخوه جليلا فى الفقه و كان اعور و مرّ فى الأصبغ ( يعنى فى ترجمته ) خبر فى كون علقمة من ثقات امير المؤمنين و من مصابيح النّخع » .
- 2 - مسروق
ابو عائشة ، مسروق بن اجدع بن مالك همدانى « 1 » .
مسروق ، به گفتهء ابو اسحاق ، در سال شصت و سه ( 63 ) و بنقل ممقانى ، از كتاب جامع الاصول ، در سال شصت و چهار ( 64 ) و به قولى در سال شصت و دو ( 62 ) در كوفه وفات يافته است . خطيب سال
هامش
« 1 » ابن اثير در ذيل « الهمداني » ( اللباب ) بعد از اين كه آن را بفتح هاء و سكون ميم و فتح دال مهمله ضبط كرده گفته است : « اين نسبت است به همدان ، و نام او سلمة بن مالك بن يشجب بن يعرب بن قحطان است . و همدان قبيله ايست بزرگ كه گروهى بسيار از شعراء و فرسان و علماء به آن نسبت يافتهاند . از آن جمله است ، ابو عامر ( ظاهرا محرف ابو عائشه باشد ) مسروق بن اجدع بن كه در كودكى دزديده شده و پس از پيدا شدن به نام مسروق شهرت يافته است .