- 1 - يزيد بن معاويه 60 - 64
چون معاويه ، كه از ماه جمادى الاولى از سال چهل و يكم 41 ، بعنوان خلافت اسلامى ، سلطنت مىداشته در ماه رجب از سال شصت هجرى ، به سن هفتاد و سه 73 ، يا هشتاد سالگى در گذشته و به سراى ديگر رخت بر كشيده يزيد فرزند او ، به جاى وى بر مسند سلطنت نشسته و عنوان خلافت اسلامى را غاصبانه بر خود بسته و سه سال و چند ماه و چند روز كه زنده بوده اين مقام را داشته است .
در همان سال اوّل سلطنت يزيد ، به فرمان ستمگرانهء وى حسين بن على ( ع ) نوهء پيغمبر اسلام ( ص ) و فرزندان و برادران و ديگر يارانش در كربلا بقتل رسيده و خاندان شريف پيغمبر ( ص ) و اهل بيت طهارت به اسارت در آمده و سرهاى كشتگان ايشان برفراز نيزه ها به كوفه و شام برده شده است .
دو سال بعد از واقعهء كربلا يعنى در سال سيم سلطنت يزيد ، قضيهء كشت و كشتار مهاجر و انصار مدينه و غارت اموال مردم آن شهر و هتك اعراض و نواميس ايشان به فرمان وى پيش آمده است « 1 » .
اين واقعه را طبرى و بسيارى از دانشمندان و مورّخان از اهل سنّت ، به تفصيل در كتب خود آوردهاند . فقيه مالكى ، ابن عبد ربّه نيز اصل واقعه را همانطور كه طبرى آورده ياد كرده است .
هامش
« 1 » اين قضيه ، در تاريخ ، به نام « واقعهء حره » كه نام موضعى است در مدينه و اين واقعه در آنجا اتفاق افتاده ياد و ضبط گرديده است .