تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفوائد الطريفة — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
الشيخ العالم الزاهد أبوالعبّاس أحمد بن فهد الحلّي تلميذ الشيخ علي بن الخازن الحائري ، وأو تلميذ شيخ سعيد شهيد محمّد بن مكّي است ، وصوفي ومرتاض ، وصاحب ذوق وحال بوده ، وهمواره با أهل خلاف طريق مناظره وجدل مىنموده ، وتا آنكه بر وجهي كه بعد از اين مذكور خواهد شد در زمان ميرزا اسفنديار تركان كه والى عراق عرب بود متصدّى اثبات مذهب خود وابطال مذهب أهل خلاف شده ، در مجلس ميرزاى مذكور بر جميع علماى مخالفان كه در عراق عرب بودند غالب ، وميرزاى مذكور تغيير مذهب نموده ، سكّه وخطبه بنام نامى حضرات ائمّهء اثنا عشر عليهم السلام خواند ، واز تصانيف مشهوره است : كتاب مهذّب شرح مختصر نافع ، وكتاب موجز حاوي ، وكتاب تحرير ، وكتاب عدّة الداعي ، ورسالهء لمعهء جليّه در معرفت نيّت . روايت است كه جناب شيخ در يكى از رؤياي صالحهء خود ديد كه سيّد اجل مقتدا مير مرتضى علم الهدى رضي الله عنه دست خود را بر دست مبارك حضرت أمير المؤمنين عليه السلام نهاده ، وبا هم ديگر در آستانهء حضرت امام حسين عليه السلام براه مىروند ، ولباسهاى حرير سبز در بر دارند ، شيخ پيش رفت وسلام كرد ، وجواب شنيد ، آنگاه سيّد مرتضى به أو گفت : كه اهلًا بناصرنا أهل البيت ، يعنى خوش آمدى اى يارى دهندهء ما كه خاندان رسوليم ، آنگاه از مصنّفات شيخ پرسيد ، وشيخ أسامي آنها را مذكور ساخت ، پس سيد به أو گفت : كتابي تصنيف كن كه در آن تحرير مسايل دين ، ونيل طرق ودلايل آن بنماى ، ودر اوّل آن بگوئى وبنويسى « بسم اللَّه الرحمن الرحيم ، الحمد للَّه‌المتقدّس بكماله عن مشابهة المخلوقات » وچون شيخ بيدار شد بموجب فرموده عمل نموده ، خطبه را تمام كرده ، كتاب تحرير را نوشت .