چنانچه ابن بابويه در كتاب خصال به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده است كه در امت من رهبانيت و خاموشى نيست « 1 » .
و در حديث ديگر فرمود : رهبانيّت امّت من جهاد در راه خداست ، و خصى كردن امّت من روزه داشتن است .
و كلينى به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است : كه زن عثمان بن مظعون به خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد ، و گفت : يا رسول اللّه عثمان شوهرم روزها روزه مىدارد ، و شبها همهء شب عبادت مىكند ، حضرت نعلين خود را برداشتند ، و غضبناك به خانهء عثمان بن مظعون آمدند ، ديدند او نماز مىكند ، چون فارغ شد حضرت فرمود : اى عثمان خدا مرا به رهبانيّت نفرستاده است ، و به دين مستقيم آسان فرستاده است ، من روزه مىدارم ، و نماز مىكنم ، و با زنان نزديكى مىكنم ، پس هركه خواهد بر فطرت اسلام باشد بايد به سنّت من عمل نمايد ، و از سنّتهاى من نكاح زنان است « 2 » .
و به سند معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به خانهء امّ سلمه در آمدند ، بوى خوشى شنيدند ، فرمودند : مگر زن احول آمده است ؟ امّ سلمه گفت : بلى شكايت از شوهر خود دارد ، پس آن زن بيرون آمد و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد شوهرم از من دورى مىكند ، حضرت فرمود : بوى خوش و زينت كردن را زياده كن ، شايد به تو رغبت كند ، گفت : به هر بوى خوشى خود را خوشبو كردم فايده نكرد ، حضرت فرمود : اگر مىدانست كه به نزديكى تو چقدر ثواب دارد هرگز از تو دورى نمىكرد ، پرسيد چه ثواب در آن
هامش
( 1 ) بحار الانوار 70 / 115 ح 2 .
( 2 ) فروع كافى 5 / 494 ح 1 .