و از حضرت صادق - عليه السلام - منقول است كه چون حضرت امام حسين عليه السلام از مدينه بيرون آمد افواج ملائكه حربهها در دست و بر اسبان بهشت سوار آمدند به نزد آن حضرت و سلام كردند و گفتند : السلام عليك اى حجّت خدا بر خلق بعد از جد و پدر و برادر خود ، خدا ما را در مواطن بسيار به يارى تو فرستاد ، و اكنون به يارى تو آمدهايم .
حضرت فرمود : كه وعدهگاه ما و شما زمين كربلا ، كه در آنجا شهيد خواهم شد و محلّ دفن من آن جا است ، گفتند : الحال هر امرى كه مىخواهى در باب دشمنان خود بفرما تا به عمل آوريم ، فرمود كه به من دستى ندارند تا برسم به آن جا كه محلّ دفن من است .
پس گروهى از جنيان به خدمت آن حضرت آمدند و گفتند : اى سيّد و آقاى ما ، ما شيعيان توايم و ياوران توايم ، اگرحكم فرمايى كه دشمنان تو را هلاك كنيم در همين ساعت همه را به دار بوار مىفرستيم و تو را از شر ايشان نجات مىدهيم ، حضرت ايشان را دعا كرد و فرمود : مگر نخواندهايد قرآن را كه خدا بر جدّ من فرستاده كه در آن مىفرمايد
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ »
« 21 » يعنى هر جا كه باشيد در مىيابد شما را مرگ هر چند در قصرهاى محكم متحصّن شويد .
اگر من در اين مكان بمانم و حركت نكنم ، پس به كى امتحان كرده خواهند شد اين خلق تباه گمراه ، و حجّت خدا چگونه بر ايشان تمام خواهد شد ، و كى ساكن قبر من خواهد شد در زمينى كه خدا براى من اختيار كرده است در روزى كه زمين را پهن كرده است ، و آن زمين را حق تعالى پناه شيعيان من گردانيده است ، و سبب ايمنى ايشان در دنيا و عقبى ساخته است ، و در روز دهم محرم من شهيد خواهم شد با فرزندان و برادران و خويشان خود و سرهاى ما را به نزد يزيد پليد خواهد برد .
جنيان گفتند : به خدا سوگند اى دوست خدا و فرزند دوست خدا اگر نه اين بود كه اطاعت تو بر ما واجب است هر آينه جميع دشمنان تو را مىكشتيم پيش از آن كه به
هامش
( 21 ) . سورهء نساء آيه 78 .