اين نسخه در ربيعالثانى سال 1246 ق ، كتابت شده وكاتب آن ، عبد الكريم متخلّص به « شائق » است . اين نسخه به خط نستعليق تحريرى در 300 صفحه نگاشته شده وعناوين وآيات وأحاديث با قلم سرخ تحرير گرديده است . از اين نسخه با نشان « ف » ياد كردهايم .
در تصحيح رساله ، نسخهء « م » ، أساس قرار گرفته وبا نسخهء « ف » مقابله شده ودگرسانىهاى آنها در پانوشت ، نمايانده شده است ، مگر در مواردى اندك كه به لحاظ صحّت ، ضبط نسخهء « ف » در متن آمده است وضبط نسخهء « م » در پانوشت . صورت نوشتارى نسخهها نيز ، به گونهء امروزين برگردانيده شده است وكوشش گرديده تا مأخذ آيات وروايات ، در پانوشت ، نشان داده شود .
در انجام ، سپاس از دانشىْ مردِ مايهور ، جناب آقاى احسانِ سرخهاى را بر خويشتن بايسته مىدانم كه از رهنمودهاى وى در بررسى ويافتن مآخذ أحاديث ، بهرهها بردهام . خداى ، هماره بر خوان احسانش نشاناد !
ميراث حديث شيعه — صفحة 378
مساهمون: مهدى مهريزى
ص٣٧٨