كتاب ، در فضيلت ومنقبت خلفاى سهگانه وصحابهء همفكر ايشان است . ثانياً در مواردى از كتاب ، به نقل مؤيِّداتى از صحيحين مىپردازد . « 1 » ثالثاً تعابير أو دربارهء امامان أهل بيت ( ع ) به شيوهء أهل سنّت است . رابعاً اين كه رجال اسناد أو غالباً راويان أهل سنّتاند ، در همه جاى نسخه مشهود است .
خاندان وى
تبار محمّد بن محمدِ شريف بغدادي - چنان كه در آغاز اين نوشتار گذشت - ، به امام علي بن الحسين عليه السلام مىرسد وتراجم نگاران ورجاليان همكيش أو ، در نَسَبش اختلافى نكردهاند . بدين ترتيب ، اطلاع يافتن از كليات أحوال أجداد وى تا امامان أهل بيت ، با مراجعه به كتب انساب علويان وآل أبى طالب « 2 » مقدور است .
*
هامش
( 1 ) . همچون : « قال السيد : هذا حديث صحيح أورده المسلم في كتابه » ( نسخه ، برگ 10 ) ويا : « قال السيد : أخرجه البخاري عن . . . » ( نسخه ، برگ 96 ) ويا : « هذا حديث صحيح أخرجه البخاري في كتابه عن . . . » ( نسخه ، برگ 56 ) .
( 2 ) . منابعى چون : سرّ السلسلة العلوية ، أبو نصر بخارى ( م 341 ق ) ؛ مقاتل الطالبيّين ، أبو الفرج أصفهاني ( م 356 ق ) ؛ عمدة الطالب ، ابن مهنّا ( م 828 ق ) ؛ تهذيب الأنساب ، أبو الحسن محمد عبيدلى ( م 435 ق ) با افزودههاى ابن طباطبا ( م 449 ق ) ؛ الفخري ، إسماعيل بن حسين مَروزى ( م 614 ق ) ؛ المَجدي ، علي بن محمّد علوي عُمرى ( ق 5 ) ؛ الشجرة المباركة ، فخر الدين رازي ( م 606 ق ) ؛ لباب الأنساب ، ابن فندق بيهقى ( م 565 ق ) ؛ و . . .
فخر الدين رازي ، در الشجرة المباركة ( ص 174 ) شجرهء خاندان شريف بغدادي را به روشنى ترسيم كرده وآنها را با عناوين وألقاب ، شناسانده است .
ابن فندق نيز در لباب الأنساب ( ج 2 ، ص 624 به بعد ) ، خاندانهاى سادات وشُرفاى ما وراء النهر را كه غالباً حسينىاند ، فهرست ومعرّفى كرده است .