وفي بسطها عند الممات إشارة * ألا فانظُروا أنّي خَرَجتُ بِلا شيّ « 1 »
منبع ديگر ما براي شناخت شريف بغدادي ، گفتههاى صَفَدى ( م 764 ق ) است كه تا حدّ زيادى به گزارشهاى سمعانى وذهبي شبيه است ، با تلخيص وبا اين تفاوت كه مىگويد :
أو به سَماع عالي وتصنيفهاى نيكو در حديث وشعر ، توفيق يافت . . .
شهادت فرزندش ابوالرضا أطهر بن محمّد ، سيد السادات وسيد بغداد ، به سال 492 بود . « 2 »
والبته در مورد سيّد ابوالرضا ، صفحهء مستقلى نيز نگاشته است . « 3 »
عبارتهاى يافعى ( م 768 ق ) دربارهء شريف ، عيناً همانهاست كه در العبر آمده بود . « 4 »
ابن كثير دمشقي ( م 774 ق ) ، خلاصهاى از روايات تاريخي ذهبي وابن جوزي بهدست مىدهد وافزونىاش ، اين سهجملهاست :
به عقل كامل وفضيلت وجوانمردى شناخته مىشد . . .
پادشاه ما وراء النهر ، بُستان أو را به عاريت خواست تا در آن ، تفريح كند . . .
چون ابا كرد ، پادشاه از أو روى برگرداند وبر أو خشم گرفت ودستگيرش نمود وأو را در قلعهء خويش زندانى كرد . . .
هامش
( 1 ) . معجم أعلام الشيعة ، ص 420 ( ش 576 ) . مؤلف ، مختصر شرح حال شريف بغدادي را ، ظاهراً از چاپ هند كتاب ابن الفوطي با عنوان « تلخيص مجمع الآداب » ( ج 5 ، ص 493 في حرف الكاف ، برقم 553 ) نقل كرده است .
( 2 ) . الوافي بالوفيات ، ج 1 ، ص 143 .
( 3 ) . همان ، ج 9 ، ص 289 .
( 4 ) . مرآة الجنان ، ج 3 ، ص 132 .