تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
3 . در دو مورد ، احاديثى را كه اليقين از كتاب أربعين نقل مىكند ، در دو نسخهء ما موجود نيست . مورد اوّل ، حديث باب 93 اليقين است كه سند آن ، شبيه به سند روايت اوّل دو نسخهء ماست ، با تفاوت نام چند راوي در أواخر سند ؛ ولى متن حديث آن ، متن ديگرى است . گمان مىشود با توجّه به اين كه مؤلف أربعين در هر دو سند ، روايت را از ابومحمّد إبراهيم بن علي علوي حسنى ( / حسينى ) موسوى در كازرون ودر روز نوزدهم رجب سال 571 اخذ نموده ، هر دو روايت در نسخهء أصل أربعين كه ابن طاووس از آن نقل مىكند ، تحت يك شماره موجود بوده ؛ ولى چون ابن طاووس در قسمت اوّل كتاب اليقين ، احاديثى را كه در آنها لقب « أمير المؤمنين » براي علي عليه السلام به كار رفته ، آورده‌است ، به ذكر يكى از دو حديثي كه اين لقب در آنها آمده ، اكتفا نموده‌است وحديثي را كه در دو نسخهء ما موجود است ، رها نموده وحديث منقول در اليقين ، توسط كاتبان ، حذف شده‌است . اين كه تحت يك شماره ، چند حديث باشد ، مانعى ندارد ؛ زيرا در مواردى مىبينيم كه ابن أبي الفوارس ، تحت يك شماره ، دو حديث ذكر كرده‌است ؛ مانند حديث شمارهء 18 و 39 كه هر شماره ، در برگيرندهء دو حديث است . مورد دوم ، حديث باب 94 اليقين است . البتة شايان ذكر است كه در اليقين ، براي اين دو حديث ، مانند أحاديث ديگر ، شماره‌اى ذكر نشده‌است . 4 . شماره‌هايى كه براي أحاديث كتاب أربعين در أبواب اليقين