مقالات ومقامات العارفين ، سروده شده است ( از پيششمارهء صفحات تا ص 90 نسخهء خطّى ، حاشية ) . اين مثنوى هم بروزن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن سروده شده است . ابتداى آن ، به علّت افتادگى برگها مشخّص نيست واز آغاز آن است :
لذّت ايمان واسلامش ببخش * محو گردانش به حقّ نوربخش
5 . مثنوى شهادت نامه ، در مقتل وواقعهء كربلا ( نسخهء خطّى ، ص 91 - 161 ، حاشية ) .
وى اين مثنوى را به تاريخ پنجم ربيع سال 903 ق ، « 1 » در 1200 بيت ، به پايان برده است .
در خاتمهء آن گويد :
چون شد اتمام حكايت اى جوان * گشت هم اتمام مقتل ، اين زمان . . .
بود اندر پنجم ماه ربيع * روز سهشنبه به وقتي بس رفيع
بود آن سال ثلاث اى أهل جود * باز هم تسعمئة كين رو نمود
هست ابياتش هزار وهم دويست * مختصر گفتم ولى دانى كه چيست
ابن همام ، در بيان سبب نظم اين مثنوى وديدن خوابى كه أو را به
هامش
( 1 ) . در فهرست نسخ خطّى كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، سال 902 ق ، آمده كه اشتباه است .