بودم اندر خدمت آن نامدار * در رياضت ، در توجّه ، بي قرار
شب به بىخوابى بسى بردم به سر * بودم اندر ذكر حق ، شب تا سحر
امر آن حضرت به جان كردم قبول * وز سلوك ره نمىگشتم ملول
دائماً بودم به ذكر وفكر يار * روز ، بس بي صبر وشببس بي قرار
نيز در ديباچهء همان مثنوى گويد :
لذّت ايمان واسلامش ببخش * محو گردانش به حقّ نوربخش
از تاريخ ولادت ودر گذشت أو اطّلاعى به دست نيامد ، جز اينكه مىدانيم كه پيش از سالهاى 849 ق - كه سال ملاقاة با سيّد محمّد نوربخش است - و 904 ق - كه سال به پايان بردن آخرين اثر وى به نام روضة القلوب است - در قيد حيات اين جهانى بوده است . « 1 »
مثنوىهاى ابن همام
آثار أو بر طبق تنها نسخهء شناخته شده ، عبارتاند از : « 2 »
هامش
( 1 ) . در فهرس اعلام الذريعة آمده : ابن همام الشيرازي ( ح 904 - 948 ق ) ( فهرست اعلام الذريعة ، علىنقى منزوى ، دانشگاه تهران ، 1377 ، چاپ اوّل ، ج 3 ، ص 2637 ) . مأخذ اين تاريخ ، مشخّص نيست واحتمالًا اشتباه است .
( 2 ) . در ذكر صفحات آغاز وپايان مثنوىها ، در فهرست كتاب خانهء دانشگاه تهران ، اشتباهاتى روى داده است . تعداد مثنوىها نيز بر طبق گزارش ما به گونهاى ديگر است .