29 - تَأكيدُ الْمَوَدَّةِ مِنَ الْحُرْمَةِ « 1 » .
حرمت مردمان اگر دارى * دوستدارى كنند ودلدارى
حرمت از هر خصومت آزادست * دوستى را موكّد افتادست
30 - تَزاحُمُ الأَيْدي عَلَى الْطَّعَامِ بَرَكَةٌ .
ميهمان گر كم است وگر بسيار * آنچه دارى ازو دريغ مدار
نام نيكو به دادن نان است * دست بسيار بركت خوان است
31 - تَطْرُفْ بِتَرْكِ الْذُّنُوبِ .
گر گناهيت بگذرد به ضمير * همچو مردانِ مرد تركش گير
از گناهان اگر شوى طَرَفى * از طرايف بود ترا شَرَفى
32 - تَواضُعُ الْمَرْءِ يُكْرِمُهُ .
پيش آنكس كه هست أهل رشاد * از تواضع فزونى است مراد
از تواضع كه گردن افرازد * از تواضع مكرّمش سازد
[ باب ] الثاء
33 - ثَباتُ النَّفْسِ بِالغَداءِ وَثَباتُ الرُّوحِ بِالغِنآءِ .
نفس را گرچه از غذاست ثَبات * روح را جمله از غناست حيات
كم كن اندر غذاى نفساني * تا بيابى حيات روحاني
34 - ثَلاثٌ مُهْلِكاتٌ بُخلٌ وَهَوىً وعُجْبٌ « 2 » .
سه صفت هالك است مردان را * نپسندد ضمير مرد آن را
هامش
( 1 ) . « س » : بِالْحُرْمَةِ .
( 2 ) . « كو » : ثَلاثٌ مُهْلِكاتٌ شُحٌّ مُطاعٌ وَهَوىً مُتَّبَعٌ وإِعْجابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ .