ابن فهد نوشته بود : اين أحاديث را شيخ فقيه ، ضياء الدين أبو الحسن على فرزند شيخ امام شهيد ، محمد بن مكي - قدّس اللّه سرّه - در روستاى جزّين در روز 11 محرم سال 824 برايم نقل كرد وروايت آنها را با سندهاى ذكر شده وروايت خود ونيز مصنّفات پدرش را به من اجازه داد . 2
3 - علي بن محمّد خازن حايرى يكى ديگر از استادان ابن فهد است . ابن فهد در سال 791 در سن سى وچهار سالگى از استادش علي بن محمّد خازن حايرى اجازه روايت دريافت نموده است . 3
4 - أحمد بن متوّج بحراني 5 - ظهير الدين علي بن يوسف بن عبد الجليل نيلى 6 - جمال الدين بن اعرج حسينى ايشان نيز يكى از مشايخ حديث عارف حلّى است . از برخى تتمات « كتاب رجال » سيد نيلى كه به خط سيد جمال الدين بن اعرج حسينى است ، چنين نقل شده : أحمد بن فهد از رجال متأخّر زمان ماست واز مدرّسين مدرسه زعيّة حلّه . أو از أهل علم وخير وصلاح وبذل وسماع به حساب مى آيد واز من اجازه نقل كتاب ها وروايت من از استادانم وطرق روايتي من را خواست ومن نيز به أو اجازه دادم . ايشان داراى تأليفاتى از جمله عدّة الداعي است . . . . 4
7 - فاضل مقداد 5
هامش
2 . على دوانى ، مفاخر اسلام ، ج 1 ، ص 384
3 . علامه مجلسي ، بحارالأنوار ، ج 104 ، ص 217 - 218 ، اجازه 25 ، چاپ بيروت ؛ آقا بزرگ تهرانى ، الذريعة ، ج 1 ، ص 211
4 . علامه سيد محمدباقر خوانسارى ، روضات الجنات ، ترجمه محمّدباقر صاعدى ، ج 1 ، ص 104 - 105 5 . فاضل مقداد ، الاعتماد في شرح واجب الاعتقاد ، ص 21