بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله مفيض الحكم ، والصلاة على محمد وآله وسلم .
دى يك ناگاه از عراق وفاق 1 ، وسرحدّ بسط واستنطاق ، رقمى از عزيزي رسيد . مشعر به استكشاف معنى « أنا النقطة التي تحت الباء » . چون در وقتي بود كه قهرمان زمان مخدّرات سراپرده غيب بر منصّات 2 صحارى عيان ، در حجله نوبهار ، بر تخت مرغزار ومطيّه شاخسار در جلوه گرى داشته ، قواى بوقلمون آساى ناهيد هر دم رنگى مى نمودند ، وابداعيان 3 سرادق « كن فيكون » هر لحظه به نيكى ظاهر مى شدند ، گاهى روى دلجوى غنچه عذراء ، كه مريم آسا در بكرى آبستن گشته صدگونه مى آراستند ، وگاهى زبان غزلسراى بلبل كه عيسى وش در مهد گويا شده ، هزار دستان 4 تلقين مى كردند ،
شقايق با شما مه راز مى گفت
صبا تفسير آيت باز مى گفت
فسبحان من
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
. 5
هر آينه قلم نيز سوسن مانند زبان افصاح كشيدن گرفت ، وآنچه در چمن زمان
و
هامش
1 . عراق : كناره دريا بدرازا ، وفاق : سازگارى وسازدارى ؛ عراق وفاق : هم مسلكان در اين راه ( عرفان ) .
2 . منصات : جمع منصّة جاى ظاهر شدن چيزى .
3 . ابداعيان : جمع ابداعى چيزهاى تازه وبديع .
4 . هزاردستان : هزارآواز - عندليب .
5 . اقتباس از سوره شورى آية 11 : . . . ليس كمثله شيه وهو السميع البصير ولي در نسخه دانشگاه بدينصورت استفَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍوهو السميع البصير .