مثنوى كوتاهى است در حدود 400 ( چهار صد ) كه شاعر آن را به تقليد از مثنوى « نان و حلواى » شيخ بهايى ، سروده شده است . او در اشعارش « مظهر » تخلص مىكند و اين مثنوى را در سال 1286 ق سروده ، و در دو صفحهءپايانى ( ص 24 - / 23 ) قطعاتى در تاريخ تأليف از سيد محمد مفتى عباس و محمد جعفر اوج فرزند ميرزا دبير و سيد على محمد شاد عظيم آبادى ، چاپ شده است .
آغاز : بسمله . ( شعر )
تر زبان از شكر منتهاى اوست * آنكه يغما خوان نعمتهاى اوست
او يكى را نان و حلوا مىدهد * ديگرى را مَن و سلوى مىدهد
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .
به اهتمام : محمد هاشم .
توضيحات : تمامى صفحه ها جدول دار دو ستونى .
محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده .
مطبعه : نور الانوار . تاريخ : 1290 ق .
تعداد صفحات : 24 ؛ اندازه : 13 * 21 ؛ تعداد سطور : 20 ( دو ستونى ) .
( 2 / 2494 ) مجموعه
1 - داستان وامق عذرا
( ص 10 - / 1 )
( ادبيات فارسى ، منظومهها - / فارسى )
از : رفعت شيرازى
منظومه كوتاهى است در داستان وامق و عذرا كه شاعر به تبع شاهنامه فردوسى سروده است .
آغاز : بسمله . ( شعر )
كلامى كه دلچسب و موزون بود * سپاس خداوند بى چون بود
2 - زفاف دختر پيره زن شامى
( ص 13 - / 11 )
( ادبيات فارسى ، منظومهها - / فارسى )
از : امير واهى قمى