گودرز ، نهايت صحيح و قابل اعتبار ؛
20 . نسخه به خط غير ايران ، از ابتداى كتاب تا قصهء ناپديد شدن كيخسرو ، به خط خوب و فى الجمله صحيح ؛
21 . نسخه فرستادهء هنربل مستر ملول صاحب ، از شروع قصهء سوسن رامشگر تا آخر ، به خط ايران ، و بسيار صحيح ؛
22 . نسخهء چاپى كلكته ، سال 1811 م ؛
23 . نسخهء چاپى كلكته ، 1245 ق برابر 1829 م .
مصحح متذكر مىشود كه چهار نسخهء از اين نسخه ها متعلق به سركار كمپنى ( رديف 1 تا 4 ) ، و دو نسخه فرستادهء منتظم الدوله ( رديف 7 و 8 ) و چهار نسخه از خود كاتب ( رديف 18 - / 15 ) ، و دو نسخه فرستادهء ميرزا على ( رديف 19 و 20 ) بوده اند .
او دربارهء روش تصحيح خود عنوان مىكند كه در اختلاف نسخه ها اصل را بر نسخه هاى ايرانى گذاشته و به نسخه هاى هندى توجهى نكرده است . او پس آن از متذكر مىشود كه :
« قبل از اين به فرمايش بايسنغرخان نبيرهء امير تيمور كوركان فضلاء آن ديار به تكميل و تصحيح اين كتاب پرداختند و در ديباچه گرد آوردن باستان نامه كه اصل اين تاريخ است ملحق ساختند نقل آن بعينه مناسب ديد » .
پس از آن ، ديباچه ياد شده را تماماً نقل مىكند كه از ص 5 تا آخر ديباچه ( ص 21 ) را در بر مى گيرد .
اين نسخه به صورت چهار ستونى چاپ شده و در لابلاى آن تصاويرى مناسب داستانهاى كتاب رسم شده است . از جمله قبل از آغاز كتاب مجلس سلطان محمود غزنوى با فرودسى و رودكى و عسجدى و عنصرى ترسيم شده است .
نسخهء حاضر جلد اول كتاب و شامل اين بخش هاست :
- / فهرست سلاطين عجم ايران قبل از اسلام ، در جهار طبقه ( پيشداديان ، كيانيان ، اشكانيان ، ساسانيان ) ( دو صفحه در آغاز كتاب ) ؛
- / ديباچه مصحح ( ص 21 - / 2 )
آغاز ديباچه : بسمله . اگر چه از لوازم رسوم بندگى و لواحق شيوه پرستندگى همان است كه سر نامه به سپاس آفريننده و حمد و ثناى روزى دهنده آراسته و پيراسته نمايد و زبان نيايش
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 187
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص١٨٧