نسخ ، على رضا بن حاج على اكبر قمى ، اشعار به صورت مستقيم و چليپايى و از پائين به بالا نوشته شده ، در حاشيه تصحيح دارد ، جلد : تيماج قهوه اى ، 14 برگ ، 12 سطر ، 10 * 15 سم
قصيده
( شعر - فارسى )
ابوالعلاء گنجوى ، نظام الدين ، قرن 6
[ فرهنگ سخنوران ص 20 ]
9973 ) نسخه شماره : 11 / 1252 - 152 / 7
آغاز :
ضميرم ابر و سخن گوهر است و دل دريا * زبان منادى اين گوهر و زمانه بها
ب - ه چون منى كه ز اقران خود سبق بودم * گر اهل گنجه تفاخر كنند هست سزا
انجام :
اگر ز لطف تو بويى بنخل پيوستى * بوقت بر همه بى خار آمدى خرما
نستعليق ، بى كا ، پس از اشعار گنجوى ، ابياتى از حكيم صابر درج شده :
درين برف و سرما دو چيز است لايق * شراب مروق رفيق موافق . . .
و نيز اشعارى از كمال الدين در وصف برف :
هرگز كسى نديده بدين سان نشان برف گويى كه لقمه اى است زمين در دهان برف ، جلد : تيماج ، مشكى ، عطف و حاشيه قهوه اى ، 3 برگ ، 15 سطر ، 5 / 13 * 21 سم
القصيده التائية
( شعر - عربى )
ابن فارض ، عمر بن على ، 576 - 632 ق
قصيده اى است بيش از 600 بيت كه به مراحل تصوف پرداخته ، در سه قسم : مقام السلوك ، مقام التوحيد ، مقام جمع الجمع . اهل تصوف به آن توجه ويژه نموده اند و آن را حفظ مى كرده اند و شروح بسيار زيادى به آن نيز نگاشته شده است .
[ التراث العربى 4 / 266 ؛ فهرس المخطوطات المصورة الادب ص 148 « ديوان ابن الفارض » ]
9974 ) نسخه شماره : 3 / 7102 - 102 / 36
آغاز :
نعم بالصبا قلبى صبا لاحبتى * فيا حبذا ذاك الصباحين هبت
سرت فاسرت للفؤاد عذيبه * احاديث جيران العذيب فسرت
انجام :
بذاك على الطوفان نوح و قد نجا * به من نجا من فوقه فى السفينة
و غاض له ما فاض عنه استجابة * و جدالى الجودى بها و استقرت
افتادگى ازوسط و انجام ، نسخ ، بى كا ، قرن 13 ، پس از آن قطعه اى ازقصيده عينيه درج شده است :
بوادى بوادى الحب ارعى جمالها الا فى سبيل الحب ما انا صانع ، جلد : تيماج قهوه اى مجدول ، 14 برگ ، 18 سطر ، 16 * 21 سم