انجام : مع عدم العلم الوقوع فى مخالفة الواقع كثيرا و لايبعد ان يكون الوقف ايضا من هذا القبيل فافهم هذا تمام الكلام فى هذه المسألة والحمدلله اولًا و آخراً والصلوة على نبيه محمد وآله الطاهرين ظاهراً و باطناً
نستعليق ، مؤلف ، دهه آخر شوال 1278 ، نشانى ها مشكى با حواشى ( منه ) و درحاشيه تصحيح دارد ، متن اندكى خط خوردگى دارد ، جلد : تيماج قهوه اى مجدول ، 182 برگ ، 19 سطر ، 15 * 21 سم
اصول الفقه
( اصول فقه - عربى )
كتابى است دراصول فقه كه شرحى است بر كتاب ديگر اصولى كه به دستور و يا به نام محمدحسينى يزدى نگاشته شده است . ماتن كتاب ديگرى به نام ( مصباح ) دارد كه شارح آن كتاب را نيز شرح نموده است . اين كتاب داراى 7 بخش است كه هر بخش يك كتاب ناميده مىشود . كتاب چهارم درقياس وكتاب پنجم دردلايلى است كه مجتهدان درآن اختلاف كرده اند كه آيا دليل شرعى است يا نه ؟ اين شرح با عناوين ( قال - اقول ) برگزار شده و هر كتاب مشتمل بر چند فصل و هر فصل مشتمل بر چند مسأله است .
1174 ) نسخه شماره : 808 - 98 / 5
آغاز : من اتمامه بعد از تفرغت بافضاله فى اوانه . . . كهف الاسلام والسملمين محمد حسينى يزدى الخ وها أنا اشرع فى شرح . . . قال اصول الفقه معرفة دلايل الفقه اجمالا . . . اقول لما وجب على الشارع
انجام : قال الثالث الاستقراء اقول الثالث من الادلة المقبولة الاستقراء المظنون وهواثبات حكم كلى لثبوته فى بعض جزئياته . . . وفيه تطرفات للحنفية ان يقولوا لامم ان فى الشرع واجبا لايجوزا داؤه
افتادگى ازآغاز و انجام ، نسخ ، بى كا ، عناوين مشكى و شنگرف ، قسمتى از جاى عناوين سفيد مانده ، نسخه در حاشيه تصحيح و نسخه بدل آورده شده ، به نسخه آب رسيده و موش خوردگى دارد ، جلد : تيماج ، قهوه اى ، ضربى ، مجدول گرهى ، 176 برگ ، 19 - 25 سطر ، 15 * 22 سم
اصول الفقه
( اصول فقه - عربى )
شفتى بيدآبادى ، محمد باقر بن محمد نقى ، 1175 ؟ - 1260 ق
رساله ايست دراصول فقه شامل مباحث : حقيقت شرعيه ، وضع و موضوع له واقسام آن ، صحيح و اعم ، حقيقت ومجاز . اين رساله شرحى است بر متنى در اصول فقه با عناوين ( قوله - قوله ) در فهرست كتابخانه آية الله گلپايگانى 195 / 3 ( شرح تهذيب الاصول ) ا زحجة الاسلام شفتى معرفى شده كه گويا غير از كتاب حاضر است .
1175 ) نسخه شماره : 2 / 469 - 89 / 3
آغاز : بسمله الحمدلله . . . والصلوة والسلام على محمدوآله اجمعين . . . اللفظ ان استعمل فيما وضع له فحقيقة جعل المقسم مطلق اللفظ المتناول للمفرد والمركب لان كلامنهما ينقسم الى الحقيقة والمجاز