همهء اصحاب آن حضرت اين را ميدانستند كه پيغمبر خدا جز با شخص من با هيچ كس ديگر چنين ديدارهايى ندارد . اين ديدادرها غالباً در خانهء من صورت ميگرفت ، و آن حضرت به خانهء من تشريف ميآورد . اگر من براى ديدار آن حضرت در يكى از خانههاى او وارد ميشدم ، همسرانش را از اتاق بيرون ميفرستاد و با من خلوت ميكرد ، به طورى كه جز شخص من كسى ديگر در خدمت آن حضرت نبود .
اما هرگاه رسول خدا به خانهء من تشريف ميآورد ، از آن روز كه با من به تنهايى سخن گويد ، نه فاطمه از كنار ما برميخاست و نه هيچ يك از فرزندانم .
در چنين ديدارهايى ، من هرچه را كه از حضرتش ميپرسيدم جواب كافى دريافت ميكردم . و چون خاموش ميشدم و سؤالاتم پايان ميپذيرفت ، آن حضرت خود آغاز سخن ميكرد .
هيچ آيهاى از قرآن بر رسول خدا ( ص ) نازل نشد ، مگر اين كه براى من خواند و تقرير فرمود تا آن را به خط خود نوشتم و حضرتش تأويل و تفسير ، ناسخ و منسوخ ، محكم و متشابه و خاص و عام آن را به من بياموخت ، و از خداى درخواست كرد كه قدرت فهم و حفظ آن را به من مرحمت فرمايد .
ولاية الإمام علي ( ع ) في الكتاب والسنة ( ولايت على ( ع ) در قرآن كريم و سنت پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٤٥