( رضى الله عنهم ) همنان رسول خدا ( ص ) است و مسلمانان بين ركن و مقام [ / ديوار كعبه و مقام ابراهيم ( ع ) ] با او بيعت ميكنند . در خلقت و سيما شبيه رسول خدا ( ص ) است و در خلق و خوى مادون آن حضرت ؛ چون هيچ كس در اخلاق همتاى رسول خدا ( ص ) نباشد كه خداى متعال ميفرمايد :
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 1 » « براستى كه تو داراى اخلاق عظيمى هستى » پيشانياش بلند و بينياش عقابى است . بيشترين يارانش از اهل كوفهاند . بيت المال را بالسويه تقسيم مىكند و با مردم عدالت ميورزد ، چنان كه مردى ميآيد و ميگويد : ( اى مهدى ! عطايم ببخش ) و او از اموالى كه فرا رويش قرار دارد جامهء وى را تا آن جا كه توان بردنش را دارد انباشته مىكند » سپس به نقل اوصاف و برخى از افعال او ميپردازد .
اين امور را « ابن الصبان » نيز در اسعاف الراغبين باب 2 ( ص 131 - 133 ) در حاشيهء نور الابصار ( ص 131 - 133 ) آورده است .
گفتهاند : « از جمله اشعار شيخ محى الدين در اوصاف امام عليه السلام اين شعر است كه در فتوحات « 2 » باب 366 نيز آورده است :
هامش
( 1 ) . سور قلم ، آى 4
( 2 ) . الفتوحات ، ج 3 / 328 بيروت دار صادر - اوفيست ( د . ت ) .