قدس است كه به معناى پاكى و منزه بودن است و آن وصف حديث است تا از كلام خداوند كه قرآن است و مستقيم و بدون واسطه ، لفظ و معناى آن بر پيامبر نازل مىشود متمايز گردد ، اما در حديث قدسى لفظ از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و معنا از سوى خداوند است .
حديث ثقلين :
إنى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و سنتى ناميدن آن به ثقلين براى آن است كه رعايت حقوق آنها سنگين است .
حديث حسن :
حديثى است كه راويانش عادل ، اما از نظر حافظه ضعيفتر از راويان صحيح مىباشند كه بر دو قسم است . حسن لذاته و حسن لغيره .
حديث صحيح :
آن است كه به وسيلهى راوى عادل و حافظ از راوى مانند خود تا اول سند بدون شذوذ و ضعف روايت شده باشد .
حديث ضعيف :
هر حديثى كه صفات قبول در آن نباشد ، يا اوصاف صحيح و حسن را نداشته باشد و ضعف يا به متصل نبودن سند يا به اسبابى ديگر مانند نقصان عدالت يا حافظه بر مىگردد . داراى اقسامى است : منقطع ، معضل ، مدلّس ، معلّل ، مضطرب ، مضعّف ، مقلوب ، شاذ ، منكر ، متروك و مطروح . دربارهى مرسل و موقوف و مقطوع اختلاف است .
حديث مرسل آن است كه تابعى آن را از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده باشد .
حديث عزيز :
آن است كه دو نفر آن را روايت كرده باشند .
حديث غريب :
آن است كه يك نفر آن را روايت كرده باشد .
حديث مؤنّن :
در سند حديث آمده است : « حدثنا فلان أنّ فلانا حدثه بكذا » مانند « حدّث مالك عن ابن شهاب أن سعيد بن المسيب قال كذا . »
حديث متروك :
آن است كه راوى متهم به كذب در حديث يا در عمل است ، يا فسق او در قول يا عمل آشكار شده است يا كسى كه خطاى او آشكار و غفلت او زياد است ، روايت كرده باشد ، مانند احاديث عمرو بن شمر از جابر جعفى .
حديث متصل :
كه موصول هم ناميده مىشود ، آن است كه سندش از ابتدا تا انتها متصل است ، چه مرفوع و چه