تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠
علما ، زمامداران و كافران و فاسقان مىشود . نساء / 110 ، اعراف / 157 ، بقره / 120

إتحاد الذمه :

اگر طلبكار و بدهكار در يك شخص جمع شوند اتحاد ذمه است مانند اينكه زيد از بكر هزار تومان طلبكار باشد و زيد بميرد و تنها وارث او بكر باشد .

إتلاف :

از بين بردن مال ، ناقص كردن و يا ضرر زدن و بلااستفاده كردن آن است . مالى را از حيز انتفاع ساقطكردن . كه حكم آن بر دو نوع است : 1 - إتلاف مشروع 2 - غير مشروع . متلف ( تلف‌كننده ) يا انسان است يا حيوان يا ابزار يا آفت آسمانى ، إتلاف يا مستقيم است يا غيرمستقيم . إتلاف با از بين بردن اصل چيزى يا منفعت آن يا مخلوطكردن آن است و آثار آن يا پاداش است يا مجازات بدنى و يا ضمان است .

إتمام :

به انجام رسانيدن يك تعهد را إتمام گويند . قصص / 27 ، بقره / 233

إثبات :

ارائه دليل در محضر قاضى براى صحت ادعاست . راه‌هاى اثبات حق يا انكار آن : 1 - إقرار 2 - گواهى دادن 3 - استفاضه ( انتشار خبر ) 4 - يك گواه با سوگند 5 - سوگند 6 - خبر دادن با سوگند 7 - رد سوگند به مدعى ( خواهان ) 8 - نكول ( منصرف شدن از سوگند ) 9 - نظر كارشناسى 10 - نشانه‌هاى قوى 11 - قرعه‌كشى .

محل إثبات :

1 - مال 2 - حق 3 - ماه 4 - آنچه كه تنها از جهت مدعى دانسته مىشود . بقره / 185 و 188 ، رعد / 39 ، نحل / 94 ، طلاق / 2 ، مائده / 107 ، مائده / 89 .

أثطّ :

كسى كه صورتش مو نداشته باشد ، كوسه .

إثراء :

إستغناء و ثروتمندى ، أثرى الرجل ، مرد ثروتمند شد ، الاثراء بلا سبب ، ثروت بادآورده .

إثم :

گناه ، آنچه كه بر عمل معصيت مترتب مىشود و آنچه كه مجازات بر آن مترتب مىشود .