تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
زكات ، ضمانت ، عقود ، مجازات بدنى مؤثر است .

[ اصطلاحات فقهي ]

[ ( آ ا ) ]

آل :

در أصل أهل بوده كه هاء آن براى سهولت در تلفظ به همزه تبديل شده است ، پيرو ، سپاه ، خانواده و نزديكان . بقره / 49 و 50 ، حجر / 59

آمة :

زخمى است در سر ، كه به مغز برسد ، پوست نازكى كه مغز را مىپوشاند .

آيسه :

زنى كه عادت ماهيانه او قطع شده و اميدى به عادت ماهيانه ندارد . طلاق / 4

إباحه :

داراى دو معنى است : 1 - اجازه دادن در انجام و ترك 2 - ممنوع نبودن . در اصطلاح حكمى است كه مقتضى مخير شدن در بين انجام و يا ترك فعل است . إباحه با ملك و رخصت متفاوت است . إباحه قسمتى از هبه است كه بر مجهول هم جارى مىشود ، تو در استفاده از دارايى من آزاد هستى هرچه بخورى . علما درباره حكم اشياء پيش از آمدن دين ، سه قول دارند : يكم : حرام ، دوم : إباحه ، سوم : در منافع إباحه و در ضررها حرام است .

إباضيه :

فرقه‌اى از خوارج كه اكنون در كشور عمان هستند .

إبتداع :

بدعت‌گذارى ، كه در سه مورد است : در عقيده ، عبادت و عادت ، كه هركدام داراى حكمى است .

إبتياع :

از ريشهء بيع به معناى خريدن است . بقره / 254

إبتزاز :

چيزى را با زور از كسى گرفتن . دربودن

إبدال :

جايگزين‌كردن چيزى به جاى چيزى ديگر . نساء / 20 و 2

إبراء :

يعنى آزادكردن ديگرى از حقى كه بر ذمه او ثابت است ، إبراء با لفظ إبراء و اسقاط و هرواژه‌اى كه گوينده قصد برى و آزادكردن ذمه ديگرى را داشته باشد انجام مىگيرد .

أركان إبراء :

أ - مبرىء ( تبرئه‌كننده ) ب - مبرأ ( تبرئه‌شده ) ج - صيغه إبراء د - مبرأ منه . يوسف / 53