تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 176

مساهمون:

ص١٧٦
به آن ، حمالة ، كفالة ، زعامة ، قبالة و صبارة گفته مىشود .

ضمان الدرك :

شخص سوم از سوى فروشنده ضامن مشترى مىشود كه اگر مبيع معيوب بود عين ثمن يا معادل آن را به مشترى برگرداند كه ضمان عهده نيز ناميده مىشود .

ضمار :

مال ضمار مالى است كه مالكيت صاحبش از آن زائل نشده ولى قدرت تصرف او در آن از بين رفته و بيشتر اوقات اميد برگشت آن نيست ، آن عين است يا دين .

ضمان :

عبارت است از التزام به بازگرداندن دين يا عين يا بدن ، عقدى را كه سبب حصول التزام مذكور است عقد ضمان مىگويند . به ضمان ، حماله ، كفالت ، زعامت ، قباله ، صيّاره نيز گفته مىشود . برگرداندن مثل مال تلف‌شده اگر مثلى داشته باشد يا قيمت آن اگر مثلى نداشته باشد . ضمان در نزد شافعيه يعنى : ضم ذمه ضامن به ذمه مضمون عنه در التزام به پرداخت حق . متعهد را ضامن ، طرف ديگر را مضمون‌له و شخص ثالث را مضمون‌عنه يا مديون اصلى مىگويند . اسباب ضمان : 1 - عقد 2 - يد ( 1 - رعايت 2 - حفظ 3 - ملك 4 - مصلحت ) 3 - ضرر 4 - منع تصرف صاحب مال يا حق در ملكش يا حقش 5 - تباه نشدن خون .

ضامن :

1 - دولت 2 - مباشر در ضرر 3 - مسبب در ضرر 4 - اشتراك مسبب و مباشر 5 - مكره 6 - مضطر 7 - المأذون له بالانتفاع 8 - صاحب يد 9 - صاحب مصلحت 10 - وكيل . محل ضمان ( مضمون ) : 1 - ضمان الاعيان 2 - ضمان أوصاف 3 - ضمان آجال 4 - ضمان سعر . اقسام ضمان : 1 - ضمان الاستحقاق 2 - ضمان الدرك 3 - ضمان السوق 4 - ضمان العقد 5 - ضمان العهد 6 - ضمان اليد .

ضمان الأعيان :

هرگاه شخصى