تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — صفحة 9

مساهمون:

ص٩
موارد استعمال : در صورت انكار صاحب حق ، مبنى بر اين‌كه حق خود را از ضامن نگرفته است ، شهادت آمر بالضمان ( مضمون عنه ) ، عليه او مورد قبول است . شرح لمعه ، كتاب ضمان

آمّة -

به معناى مأمومه است . القاموس الفقهى ؛ مجمع البحرين ؛ طلبة الطلبه موارد استعمال : در جراحت آمّه پرداخت ثلث ديه ، واجب است . شرح لمعه ، كتاب ديات

آية الإضطرار -

آيهء مباركهء 173 سورهء بقره است ، كه اول آيهء
« إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ . . . »
است . موارد استعمال : تناول و خوردن محرمات براى مضطر جايز است ، مگر اين‌كه او باغى ( ستمگر ) و يا عادى ( متجاوز ) باشد و دليل اين مطلب ، آية الإضطرار است . شرح لمعه ، كتاب اطعمه

آية التطهير -

« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
( احزاب ، آيهء 33 ) . فقط خداوند مىخواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت عليهم السّلام دور كند و كاملا شما را پاك سازد . موارد استعمال : طهارت فاطمه زهرا عليها السّلام با توجه به آية التطهير مسألهء اجماعى است . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 437

آية الحرث -

آيهء مباركهء 223 سورهء بقره است :
« نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ . . . » .
موارد استعمال : عده‌اى از فقها ، با اين آيه بر جواز و طى دبر زن استدلال كرده‌اند . شرح لمعه

آية اولوا الأرحام -

آيهء مباركهء 76 سورهء انفال است :
« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ . إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ »
. موارد استعمال : يكى از دلايل حق ارث ، اعمام و اخوال و فرزندان آن‌ها ، آيهء اولوا الارحام است . شرح لمعه ، كتاب ارث

ائتزر بالثّوب -

به معناى « لباس را به كمر بست » است . طلبة الطلبه ؛ مجمع البحرين موارد استعمال : در حال احرام يكى از دو لباس احرام را بايد به صورت ائتزار پوشيد . شرح لمعه ، كتاب حج

ائتمان -

كسى را مورد اعتماد قرار دادن . در فقه ، كسى را براى حفظ مال امين قرار دادن است . شرح لمعه موارد استعمال : ائتمان خائن موجب مىشود كه صاحب امانت مبتلا شود . كافى ، ج 5 ، ص 299

ائتمان شرعى -

عبارت است از اين‌كه امين بودن شخص را شرع امضاء نمايد . موارد استعمال : التقاط صبى و مجنون نسبت به لقيط چگونه اثرى ندارد به علت اين‌كه ائتمان شرعى ندارند . شرح لمعه ، كتاب لقطه

إباحة -

حلال ، مباح شمردن ، اظهار ، اعلان اذن . در فقه ، 1 ) عبارت است از اين‌كه مالك اجازهء استفاده و بهره‌بردارى از مال را