نهى اصلى و تبعى
منظور از نهى اصلى آن است كه بطور مستقل دلالت بر حرمت منهى عنه نمايد . نظير نهيى كه به شرب خمر و امثال آن تعلّق گرفته است .
ولى مقصود از نهى تبعى اين است كه حرمت منهى عنه مستقلا قصد نگرديده بلكه به تبع دليلى ديگر اين امر استفاده شده است .
مانند نهى از نماز در ملك غصبى كه تبعا ركوع و ديگر اجزاى نماز نيز مورد نهى واقع گرديدهاند .
نهى حقيقى و نهى عرضى
نهى حقيقى آن است كه متعلّق آن حقيقتا منهى و مبغوض عنه باشد . مثل نهى از ربا .
نهى عرضى يا مجازى آن است كه معناى اصلى و حقيقى ( زجر و ردع ) قصد نگرديده ، بلكه به حسب ظاهر اين كلمه به كار رفته است . مانند نهيى كه به انگيزهء مزاح و شوخى استعمال شده باشد .
نهى مولوى و ارشادى
منظور از نهى مولوى آن است كه چنانچه مكلّف از مورد نهى مخالفت ورزد مستحق عقاب خواهد بود ، نظير نهى از قمار