بحث و گفتگو است ، در باب جواز تمسّك به عام در شبههء مصداقيّه و عدم جواز آن است ، منتها اغلب ايشان مىگويند ، تمسّك به عام در شبههء مصداقيّه چه در مخصّص متصل و چه مخصّص منفصل جايز نيست ، زيرا مخصّص به حسب حجيت بر عام اقوى بوده و حكم عام را به واسطهء تخصيص بر باقى افراد محدود نموده و حجيت عام را در برخى از مدلولات آن مرتفع مىسازد .
شبههء مفهوميّه
هرگاه مخصّص از جهت مفهوم مجمل بوده يعنى كه معناى آن دقيقا روشن نباشد ، در آنصورت شبهه ، شبههء مفهوميّه خواهد بود .
مثال آن مانند آنچه در شبههء مصداقيّه گذشت ، يعنى قول معصوم ( ع ) : « هر آبى پاك است مگر آنكه طعم و رنگ و بويش تغيير كرده باشد »
حكم كلّى اين جمله روشن است ، منتها آنچه در ذيل روايت آمده يعنى مخصّص ، مجمل است و اين اجمال ناشى از اين امر است كه منظور از « تغيّر » معلوم نيست كه آيا مراد خصوص تغيّر حسّى بوده يا تغيّر فرضى و تقديرى را نيز شامل است ، و همين امر سبب ترديد گرديده است .
به هر ترتيب اصولييّن در خصوص شبههء مفهوميّه به اين بحث