تخطي إلى المحتوى الرئيسي

واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨

( س )

سببيت محضه

در باب حجيت امارات دو مبناى اساسى وجود دارد كه يكى از آنها سببيت محضه است و آن عبارت است از اينكه : قيام اماره بر امرى از امور سبب مىشود كه برطبق مؤداى اماره مصلحتى حادث گردد به اندازهء مصلحت واقع كه در صورت مخالفت اماره با واقع اين مصلحت جديده جاى خالى آن مصلحت قديمه و فائته را پر مىكند . توجه : مبناى ديگر حجيت امارات طريقيت محضه است كه در قسمت ( ط ) آورده شده است .

سد ذرايع « 1 »

سدّ يعنى جلوگيرى كردن و ذرايع جمع ذريعه به‌معناى وسيله است و منظور اين است كه هر عملى كه بر حسب عادت سرانجام منجر به مفسده‌اى مىگردد به استناد اصل فوق بايستى ممنوع اعلام گردد ، به عبارت ديگر هر عملى كه وسيله حرام است بايستى از آن جلوگيرى شود . مثال : حنابله به استناد همين اصل ورود زنان را به مقابر و اماكن دفن ميت حرام مىدانند زيرا كه مىگويند عادتا زنان با رفتن به اين‌گونه اماكن و شيون كردن ، مكشوف شدن سروصورت بر اجنبى مرتكب عمل حرام مىشوند لذا
هامش
( 1 ) . الاصول العامه للفقه المقارن ص 407 .