تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 546

مساهمون:

ص٥٤٦

نماز مسافر

س 27 - طلابى كه مثلًا در قم از شهرستان‌هاى ديگر آمده و مشغول تحصيلند و نسبت به آيندهء خود از نظر ماندن هميشه تصميمى ندارند ، آيا قم براى آنها وطن محسوب مىشود ؟ و آيا در صورتى كه مصمّم باشند پس از گذشت دوران تحصيل ، به محل خود يا محل ديگرى بروند وظيفه‌شان در ايام تحصيل چيست ؟ ج - با تصميم به مراجعت حكم مسافر بار مىشود . و در صورت تردّد در بقا و اقامت اگر مدت اقامت طولانى شود به حدى كه عرفاً از اهل محل اقامت محسوب شود حكم وطن بار مىشود و گرنه حكم مسافر را دارد . س 28 - شخصى يك شغل ثابتى در ادارات دولتى دارد ، و يكى دو روز شغلش رانندگى است به اين معنا كه دو روز در حضر و وطن مىباشد و يك روز يا دو روز در سفر به شغل رانندگى اشتغال دارد آيا در مدت مسافرت نمازش قصر است يا تمام ؟ ج - اگر رانندگى در سفر به نحوى باشد كه شغل محسوب شود نماز تمام است . س 29 - آموزگار در هفته‌اى شش روز براى آموزگارى در سفر است و يك روز به وطن بر مىگردد تكليف نماز و روزه او چيست ؟ ج - در سفر نمازش قصر است و نبايد روزه بگيرد مگر آن كه بعد از ظهر از وطن بيرون رود ، و در وطن نمازش تمام و بايد روزه بگيرد . س 30 - آموزگار مأمور است در مدت سه سال در قريه‌اى آموزگار باشد و هر شب جمعه به شهرى كه غير وطن او است مسافرت مىكند ، تكليف نماز و روزه او چيست ؟ ج - نمازش در غير وطن قصر است و نبايد روزه بگيرد ولى تأخير قضاى روزه هر سالى از رمضان ديگر جايز نيست به احتياط لازم .