تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 545

مساهمون:

ص٥٤٥

بعض احكام نماز مسافر

س 23 - اشخاصى كه شغلشان سفر نيست بلكه مثلًا در محلى آموزگارند ، و از محل سكونتشان تا محل مزبور به مقدار مسافت شرعى فاصله است و همه روزه و يا بدون توقف ده روز در آن محل ، به آن‌جا رفت و آمد مىكنند وظيفه‌شان نسبت به نماز و روزه چيست ؟ و آيا ميان نماز و روزه فرق است ؟ ج - نمازشان قصر و روزه نمىتوانند بگيرند و فرقى بين نماز و روزه نيست ، لكن قضاى روزهء سال را على الاحوط نبايد از ماه رمضان سال بعد تأخير بيندازند . س 24 - كسى كه براى اصلاح سيم‌هاى برق يا تلفن ما بين شهرستان‌ها استخدام شده كه همه روزه بايد برود در بيابان‌ها گردش كند تا اگر سيمى خراب شده اصلاح كند و با قصد به اندازهء مسافت يا زيادتر هم خواهد رفت نماز او قصر است يا تمام ؟ ج - در فرض سؤال سفر شغل محسوب است . س 25 - اشخاصى مستخدم ادارهء خون هستند و هر روز به موجب دستور ما فوق براى خون گرفتن از افراد و خون دادن در حركت هستند تكليفشان در نماز و روزه چيست ؟ ج - اگر عمل به طور دوره‌گردى است حكم سفر شغل را دارد ، و گرنه در سفر حكم مسافر جارى است . س 26 - شخصى استخدام شده براى تعمير جاده كه بايد هر روز برود در بيابان و خرابىها را اصلاح كند كه نتيجتاً به حد مسافت يا بيشتر هم خواهد رفت آيا نماز او قصر است يا تمام ؟ ج - در فرض سؤال نماز قصر است مگر آن كه از ابتداى حركت قصد مسافت نداشته باشد و يا آن كه مسئوليت روزانه تعمير جاده در چندين نقطهء مسير مسافت به نحو دوره‌گردى باشد كه در اين صورت نماز تمام است .