واجب است كه چشم به راه بسيارى از دشواريها و فشارها در اين راه باشد ، و بر وى لازم است كه اين همه را همچون شرطى براى استقامت و تحقق يافتن هدف تحمّل كند ( آيات 1 / 7 ) .
از آن جا كه هر مؤمن از درد استيلاى طاغوتان و منحرفان از نيروهاى سياسى و اقتصادى و اجتماعى و نظامى رنج مىبرد ، و در نتيجه خواستار رسيدن هر چه زودتر آنان به هلاك و كيفر است ، قرآن درد او را با متوجه ساختن ما به روز باز پسين كه بزرگترين انتقام از دشمنان رسالت و مؤمنان گرفته مىشود ، فرو مىنشاند ، و آن هنگامى است كه در ناقور ( صور ) دميده مىشود و اين بانگ ناقور فرمان آغاز يافتن روز سختى است كه هيچ يسر و سهولتى در آن براى كافران و همانندان ايشان وجود ندارد ، و رنگهاى گوناگونى از عذاب جاودانى تحمل ناپذير را خواهند چشيد . . . و مخلوق ضعيف چگونه مىتواند انتقام پروردگار صاحب عزت و نيرو را تحمل كند ؟ ! ( آيات 8 / 10 ) / 53 بدين گونه متوجه مىشويم كه محور سوره - بدان گونه كه به نظر من مىرسد - مبارزه پيامبر اسلام ( ص ) با آن مراكز نيرو است كه ناگزير بايد با كمال قدرت به تحدّى و چالش با آنها بپردازد .
سياق قرآن دستهاى از انديشههاى نادرستى را كه سلطهگران و مترفان براى تقويت موقعيت رهبرى خود به آنها چنگ مىزنند ، مورد بحث قرار مىدهد ، كه از جمله آنها يكى اين گمان است كه اگر خدا راضى نمىبود نعمت خود را بر ايشان گسترش نمىداد .
بنا بر اين ، هر چه از نعمت كه در دست كافران و گردنكشان است ، دليل بر آن نيست كه خدا آنان را دوست مىدارد ، و نيز بر اين كه روش آنان در زندگى روشى درست است . . . آرى ، در نزد ايشان مال فراوان و پيروان و فرزندان بسيار موجود است ، و اسباب زندگى مرفهى كه هرگز از آن سير نمىشوند ، بلكه طمع افزوده شدن بر آن را دارند ، بر ايشان فراهم است . . . ولى آنان از راه راست گم شده و به انكار آيات خدا پرداختهاند ، و در نتيجه مستحق عذاب و انتقام الاهى شدهاند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 56
مساهمون: احمد آرام
ص٥٦