نوشيدنى دچار رنج و عذاب باشند ، پرهيزگاران با شادمانى روانه بهشت مىشوند تا از نعمت و امنيت و جاودانه بودن بهرهمند شوند و لذت برند ، و اين و آن تجسمى از مسئوليت مردمان در دنيا و پاداش شايستهاى براى اعمال ايشان بوده باشد .
سوره با منظرهاى از مناظر قيامت پايان مىپذيرد كه در آن روح و فرشتگان به صف ايستادهاند و سخن نمىگويند ، و پروردگارمان اين مطلب را به ياد ما مىآورد كه فرصت انتخاب آنچه شايسته و سالم است ، هنوز باقى است ، چه مردمان را از عذابى نزديك بيم دادهايم كه در آن روز كه اعمال وى را در دنيا در برابر چشمانش آشكار مىسازند ، تجسم پيدا مىكند . مؤمن از آن شادمان مىشود ، و اما كافر مىگويد : كاش خاك بودم و به اين گونه كارها نمىپرداختم و تاوان اين مسئوليتها را بر عهده نمىگرفتم !
/ 247 سوره النّبأ
[ سوره النبإ ( 78 ) : آيات 1 تا 20 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
عَمَّ يَتَساءَلُونَ ( 1 ) عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ( 2 ) الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ( 3 ) كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ ( 4 )
ثُمَّ كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ ( 5 ) أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً ( 6 ) وَ الْجِبالَ أَوْتاداً ( 7 ) وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً ( 8 ) وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً ( 9 )
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً ( 10 ) وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ( 11 ) وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً ( 12 ) وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً ( 13 ) وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً ( 14 )
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَباتاً ( 15 ) وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً ( 16 ) إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً ( 17 ) يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً ( 18 ) وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً ( 19 )
وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً ( 20 )
/ 248