اينكه تنها بودند فرياد اعتراض برآورده و تنفر و انزجار خويش را از اين عمل غير اسلامى اعلام مىكنند ، و اعلاميهاى درباره پايدارى و استقامت در برابر رژيم شاه و تقبيح عمل مجلسين در تبديل تاريخ هجرى به تاريخ شاهنشاهى صادر مىكنند و مىفرمايند :
« . . . متأسفانه پس از اين همه تظاهرات و اعتراضات شديد ملت مسلمان ايران ، از جانب مقامات به جز استعمال اسلحه و كشتار مردم بىگناه در شهرها و دانشگاهها و تبعيد جمعى از علماى اعلام . . . جوابى به آن داده نشده و نه تنها تغييرى در وضع نداده بلكه همان برنامههاى مرتجعانه و همان اختناق و همان سلب آزادى از خطبا ، گويندگان و نويسندگان . . . و ترتيبات ضد اسلامى برقرار است . . . اگر مقامات اندكى پايبند به اسلام بودند در برابر عظمت حضرت ختمى مرتبت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله خصوع نموده و جسارت و اهانت خود را به مقام اقدس آن حضرت جبران و رسميت تاريخ هجرى شمسى و الغاى تاريخ ارتجاعى را اعلام مىنمودند . . . تا خطر تغيير شخصيت اسلامى مملكت باقى است ، مبارزه ملت مسلمان ادامه خواهد داشت و بازگشت به عقب جايز نيست . . . « 1 » »
هامش
( 1 ) - همان ، ص 489 .