گفت ، عامل بر افروزنده مشعل انقلاب و شتابدهنده نهضت ، مقاله « ايران و استعمار سرخ و سياه » بود كه با امضاى مستعار احمد رشيدى مطلق در 17 دىماه 1356 منتشر شد ، اين مقاله به تمجيد از اصلاحات ارضى و انقلاب سفيد شاه ، مخالفت حزب توده و مالكان بزرگ با آن را بيان مىكرد و در نهايت امام خمينى را به عنوان همكار خوانين ، مورد اهانت قرار مىداد ، افزون بر اين اكثر قريب به اتفاق مردمى كه در انقلاب شركت داشتند از حوادثى كه گروههاى غير مذهبى نقطه شروع انقلاب مىدانند ، آگاه نبودند ولى همگى ماجراى مقاله توهينآميز را مىدانستند ، شاه براى گروههاى چريكى و روشن فكر موجود در كشور اهميت زيادى قايل نبود و از ميان نيروهاى مخالفش تنها از آيت اللّه خمينى واهمه داشت « 1 » ، بدين جهت مبارزه با ايشان را با دستور تهيه و انتشار مقاله مذكور به منظور تحقير و بىاعتبار كردن ايشان آغاز كرد ، رژيم شاه با اين اقدام وارد مهلكهاى آنچنان خطرناك شد كه وسعت دامنه و عظمت ابعاد آن موجب درهمشكستن پايههاى نظام شاهنشاهى در ايران گرديد ، عموميتى كه در اين حادثه به اعتراضات مردم ايران بخشيد ، در رويدادهاى آن سالها همانندى نداشت ، اولين بازتاب انتشار مقاله مذكور ، در مركز
هامش
( 1 ) - جميله كديور ، رويارويى انقلاب اسلامى در ياران و آمريكا ، تهران : اطلاعات ، 1374 با كمى تغيير .