* متابعت از گفتار و كردار ديگرى گاهى با توجّه و برهان است ؛ لازمهى اين گونه متابعت آنست كه بهترين اقوال و افعال را مىگيرد ، و قول و عمل ناپسند را كنار مىگذارند و نمىپذيرد ، در اصطلاح علمى اين متابعت « اقتباس » مىگويند ، و اين نوع متابعت در تكامل و ترقّى فرد و جامعه نقش بسزائى دارد ، و قرآن كريم نيز اين متابعت را پسنديده مىداند و به افرادى كه چنين روشى داشته باشند بشارت مىدهد و آنان را هدايت يافته و خردمند مىشمارد : « فبشر عباد الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه اولئك الذين هداهم اللّه و اولئك هم اولو الالباب » . و گاهى متابعت با توجّه ولى بدون استدلال و برهان است ، اين متابعت « تقليد » نام دارد تقليد در همهجا ناپسند است جز آنجا كه انسان از موضوعى آگاهى نداشته باشد و ديگرى در آن موضوع تخصّص داشته باشد مثل پيروى بيمار از دستورات پزشك و يا پيورى افرادى كه در مسائل فقهى ناآگاهند از فقيه مجتهد ؛ در چنين مواردى كه انسان خود اطلاع و آگاهى ندارد و امكان آموختن هم برايش نيست عقل حكم مىكند كه به متخصّص رجوع و از او پيروى نمايد .
مقايسه اى بين سيستمهاى اقتصادى ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٣٣