مىدرويم تشبيه كرده : « الدنيا مزرعه الاخره » و گاه به سراى تجارتى كه سودش را در ديگر سراى دريافت مىكنيم :
« يا ايها الذين آمنو اهل ادلكم علي تجاره تنجيكم من عذاب اليم ، تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فيسبيلالله باموالكم و انفسكم ذلكم خيرلكم ان كنتم تعلمون »
« 1 » ( اى مؤمنان ، آيا شما را به تجارتى كه از عذاب دردناك نجاتتان مىدهد راهنمايى كنم ؟ به خدا و پيامبرش ايمان آوريد و با جان و مال در راه خدا جهاد كنيد ، اين براى شما بهتر است اگر بدانيد ) .
و گاهى يادآورى مىكند كه دنيا و همهچيز آن فانى و بىدوام است ، و بقأ و جاودانگى ويژه براى آخرت و دنياى ديگر است :
« ما عندكم ينفد و ما عند الله باق »
« 2 » ( آنچه نزد شماست ( دنيا و امورات آن ) فانى است و آنچه نزد خداست ( آخرت و اعمال مربوط به آن ) باقى و ابدى است ) .
اسلام شديدا افرادى را كه دنيا را هدف مىدانند و به آن دلبستهاند و يا سراى جاويدان آخرت را فداى دنيا مىسازند سرزنش مىكند :
« ويل لكل همزهلمزه ، الذي جمع مالا وعدده ، يحسب ان مالهاخلده ، كلالينبذن فيالحطمه »
« 3 » ( واى برآنكه غيبت مىكند و زخمزبان مىزند ، همانكه مالى فراهم آورده و آن را مىشمارد ( به آن دلبسته است ) گمان مىكند دارائيش او را جاودان مىسازد ، هرگز چنين نيست ( پاداش او آنست كه ) در آتشى خرد كننده افكنده خواهد شد ) .
و در جاى ديگر مىفرمايد :
« ذلك بانهم استحبواالحيره الدنيا عليالاخره »
« 4 » ( - افرادى كه خدا برايشان خشمگين است - بدان جهت است
هامش
( 1 ) - سورهى صف آيهى 10
( 2 ) - سورهى نحل آيهى 96
( 3 ) - سورهى همزه آيهى 5 - 1
( 4 ) - سورهى نحل آيهى 107