كمبود امكانات رفاهى و پولى در دست مردم ، تا حدودى فساد خفيفتر است و در جوامع غربى با امكانات قانونى و رفاهى كه جامعه دارد در هر ناروايى آزادترند .
اسلام براى مبارزه با همهى فسادها اخلاق را در جامعه تقويت مىكند ، اسلام به انسانها مىآموزد كه زندگى فقط حيات محدود در عمر دنيوى نيست و جهان ابدى و سعادت اخروى را هدف حيات گذران دنيا معرفى مىكند ، و با اين هدف انسانها را از حيوانى زيستن و محدودماندن در چارچوب غرائز و از هوسها و بىبندوبارى پست كننده و مخرب مىرهاند .
پيامبر گرامى اسلام ( ص ) مىفرمايد
: « اني بعثت لاتمم مكارم الاخلاق » (
من به پيامبرى برانگيخته شدم تا اخلاق انسانها را تكامل بخشم ) .
اسلام بشدت با صفات رذيله مقابله مىكند ، و در همهى فرامين و راهنمايىهاى خود به تزكيهى انسانها توجه دارد :
« هوالذي بعث في الاميين رسولا منهم يتلواعليهم آياته و يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمه »
« 1 » اوست خدايى كه پيامبرى از خود مردم فرستاد تا آيات خدا را بر آنان بخواند و آنان را تزكيه و تربيت نمايد و به آنان كتاب و حكمت بياموزد ) .
اسلام همراه با معنويت ، برخوردارى معقول از مواهب مادى را فراموش نكرده است ، و همچنانكه پيشتر گفتيم به همهى ابعاد وجودى انسان توجه دارد ، و همراه با حيات انسانى ، ارضاء خواستههاى جسمانى را نيز توصيه مىكند :
« وابتغ فيما آتاكالله الدار الاخره و لاتنس نصيبك من الدنيا و احسن كما احسنالله اليك و لاتبغالفساد فيالارض انالله لايحب المفسدين »
« 2 »
هامش
( 1 ) - سورهى جمعه آيهى 2
( 2 ) - سورهى قصص آيهى 77