به مسلمانان مىفرمايد : ( بدانيد هرچه استفاده ببريد همانا يك پنجم آن مال خداست ) .
و نظاير اين دو آيه كه به انفاق امر و ترك انفاق نهى مىكند از قرآن شريف بسيار است ، و در همهى آيات مالكيت و صاحب مالى فرض شده و آنگاه براى رفع فقرهاى فردى يا اجتماعى و به تفسير قرآن « فيسبيلالله » امر به انفاق شده است .
« انالذين يأكلون اموالاليتامي ظلماً انما ياكلون ناراً »
« 1 » همانا آنانكه به ستم اموال يتيمان را مىخورند ، مسلماً آتش مىخورند .
و باز مىفرمايد :
« فانآنستم منهم رشداً فارفصواليهم اموالهم »
« 2 » اگر در يتيمان رشدى ديديد به بلوغ و رشد فكرى رسيدند - اموالشان را به ايشان رد نمائيد ،
« للرجال نصيب مماترك الوالدان والاقربون وللنساء نصيب مماترك الوالدان والاقربون مماقلمنه اوكثرنصيبا مفروضاً »
« 3 » و براى مردان از آنچه پدر و مادر و خويشان باقى گذاردهاند بهرهيى است ، و براى زنان از آنچه پدر و مادر و خويشان باقى گذاردهاند بهرهيى است ، كم باشد يا زياد ، و اين بهره بطورى است كه در اسلام تعيين شده است ، آشكار است كه در اين آيه مالكيت فردى براى متوفى و آنان كه از متوفى ارث مىبرند مفروض و مفروغ منه است و فقط مىخواهد تقسيم ارث را و اينكه زنان نيز همچون مردان ارث مىبرند توضيح دهد .
« الرجال قوامون عليالنساء بما فضلالله بعضهم عليبعض و بما انفقوا من اموالهم »
« 4 » مردان برزنان رياست دارند زيرا خداوند برخى را بربرخى ديگر برترى داده است و نيز براى آنكه مردان از اموال خود به زنان نفقه
هامش
( 1 ) . سورهى نساء آيهى 10 .
( 2 ) . سورهى نساء آيهى 6 .
( 3 ) . سورهى نساء آيهى 7 .
( 4 ) . سورهى نساء آيهى 34 .