تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
سؤال 1004 : احتراماً به استحضار مىرساند واقفى در سنه 1174 هجرى قمرى رقباتى كه شامل چهار قريه بوده را شش دانگ و به صورت صحيح و شرعى وقف مؤبد و حبس مخلد ملّى نمود بر جناب سيد الشهدا عليه السلام و امور عام المنفعه ، قراء موصوف داراى اراضى زير كشت ، باير ، چراگاه و مرتع مىباشد كه چون اراضى باير ، چراگاه و مرتع داراى بوته‌هاى گياهان بيابانى است ، از زمان جارى شدن صيغه وقف تا حال به صورت طبيعى مورد تعليف و بهره‌دهى همگان قرار مىگيرد و از قديم الايام تا كنون نيز عمل به وقف مىشود ، ضمناً اراضى باير ، چراگاه و مرتع به صورت قطعه ، قطعه در وسط مزارع كشاورزان و چهار قريه وقف شده و بعضاً كنار آن‌ها قرار دارد ، يعنى قريه‌ها و مزارع كشاورزان به نحوى اراضى ياد شده را احاطه نموده‌اند كه عرفاً اراضى باير ، چراگاه و مرتع حريم مزارع و روستاها محسوب مىشود و در سنه 1312 هجرى شمسى قريه‌هاى وقف شده فوق الذكر اعم از قراء ، اراضى زير كشت ، مراتع و چراگاه تحديد حدود ، نقشه بردارى و به ثبت رسيده و هم‌اكنون داراى سند مالكيت رسمى به صورت شش دانگ موقوفه است . حال با عنايت به اين كه سؤالات اينجانب به عنوان متولى موقوفه ، براى دفاع از حقوق سيدالشهدا عليه السلام واجد آثار شرعى است ، استدعا دارد بذل محبت فرموده به سؤالات ذيل به تفكيك و مشروحاً پاسخ لازم را مرقوم فرماييد . آيا مىتوان گفت اراضى باير ، مراتع و چراگاه كه در وسط رقبات و مزارع كشاورزان و حتى كنار قراء مذكور واقع گرديده كه به صورت طبيعى مورد بهره‌دهى همگان قرار مىگيرد و جهت دسترسى به آن‌ها بايد از وسط مزارع اطراف آن گذشت تا به آن‌ها رسيد ، جزء انفال هستند و موقوفه تلقى نمىشوند ؟ ( جواب ) : بسمه تعالى در صورتى كه باير و مراتع و . . . از متعلقات قراء مزبوره هستند و وقف درباره‌ى كل قراء انجام شده كه ظاهراً چنين است ، متعلقات مزبور هم مورد وقف مىباشند و جزء انفال نمىباشند . سؤال 1005 : خانمى ملكى را وقف مىنمايد كه عين جملات به كار رفته در وصيت نامه به عرض مىرسد ( يك دانه خانه شش دانگ وقف حضرت ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام است منفعت پولش را خرج روضه خوانى و يا خرج خانه يا براى كارهاى خير و اين هم براى ثلث مال خودم كه برايم خرج شود ) ، فى الحال منزل مخروبه شده و قابل استفاده