خداوندا ! اميد ما به سوى توست . بازگشت ما هم به سوى توست باران را به سبب اطلاع و آگاهى از نهان ما ، از ما باز ندار و ما را به سبب آنچه نابخردان و گستاخان ما انجام مىدهند ، نگير . چرا كه تو بعد از نوميدى مردم ، باران مىفرستى و رحمت خود را مىگسترانى و تو سرپرست ستودهاى .
آنگاه اميرالمؤمنين عليه السلام گريه كرد و عرضه داشت :
سرورم ! كوههاىمان خشكيدهاند سرزمينمان گردآلود شده چارپايانمان بىآب ماندهاند و گروهى از مردم ما مأيوس شدهاند و حيوانات ما در چراگاهها سرگردان و متحير گرديدهاند و مانند زن فرزند از دست داده ناله و فرياد مىكنند و از گشتن بىحاصل در مراتع به جهت نيامدن باران ، رنجور شده استخوانهايشان نازك و گوشت و چربى آنها زايل و شيرشان قطع گرديده است .
خداوندا ! به زارى گوسپندان و ناله ماده شتران رحم كن . خداوندا ! به سرگردانى آنها در چراگاهها و ناله و فريادشان در آغلها رحم كن اى خداى كريم .
خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١١٧